Geurbestrijding in de industrie: van geurklacht naar werkende oplossing

Aan veel industriële processen kleeft een luchtje. Dat was altijd al zo, maar de tolerantie in de omgeving is flink veranderd. Waar omwonenden vroeger accepteerden dat de fabriek in het dorp nu eenmaal rook, dienen ze nu sneller een klacht in bij de gemeente of omgevingsdienst. Tegelijkertijd worden de normen strenger. Voor productiebedrijven is geurbestrijding daarmee geen bijzaak meer, maar een voorwaarde om ongestoord te kunnen blijven produceren. In deze blog lees je waar geurhinder in de industrie vandaan komt, welke aanpak werkt en waarom één groot centraal filter niet altijd de beste keuze is.

Waarom geurklachten rond industrie toenemen

Woonwijken schuiven steeds dichter op naar bedrijventerreinen, en veel oudere bedrijven liggen van oudsher al midden in de bebouwde kom. Daarnaast zijn mensen mondiger en kritischer geworden, en dat is niet onterecht. Wie in de achtertuin zit te barbecueën, wil geen rotte-eierenlucht van een rioolgemaal of een productiehal in de neus. Bovendien roept een onbekende geur sneller de vraag op of de lucht ook schadelijk is, ook als het puur om geur gaat.

Geur is daarbij een subjectief begrip. De geur van vers brood of geroosterd vlees is aangenaam als je er eens langsloopt, maar wie er dagelijks mee te maken heeft, ervaart het al snel als hinder. Juist daarom is geurbestrijding in de industrie maatwerk: het gaat niet alleen om wat er in de lucht zit, maar ook om waar en hoe vaak omwonenden het ruiken.

De meest voorkomende geurbronnen in de industrie

In de praktijk komen we vooral drie groepen geurstoffen tegen:

• VOC's (vluchtige organische componenten), zoals oplosmiddelen en andere chemische verbindingen. Deze zie je veel in de procesindustrie en de voedingsmiddelenindustrie.
• H2S (zwavelwaterstof) en andere sulfides, die ontstaan bij rottingsprocessen en vooral voorkomen bij (industriële) waterzuivering en in de vleesverwerkende industrie.
• NH3 (ammoniak), onder meer bij afvalwaterbehandeling en mestverwerking.

Steeds meer grote productiebedrijven hebben bovendien een eigen waterzuivering. Daarmee komt de geurproblematiek die je kent van gemeentelijke rioolwaterzuiveringen ook binnen de fabrieksmuren terecht. Meer daarover lees je op onze pagina over afvalwater- en rioolwaterzuiveringsinstallaties.

Een geurfilterinstallatie afgestemd op het productieproces

Een goed advies begint bij kennis van de afgaslucht. Welke stoffen zitten erin en in welke concentratie? Maar daar blijft het niet bij. Ook de temperatuur, de relatieve vochtigheid en het verloop van de belasting over de dag bepalen welk filtermedium werkt en hoe lang het meegaat. Wanneer die gegevens bekend zijn, kunnen we vrij nauwkeurig berekenen wat de verwachte standtijd en het koolverbruik zullen zijn.

Minstens zo belangrijk is de manier van afzuigen. Dat een bepaald medium een bepaald gas afvangt, is geen rocket science. De juiste afzuigcapaciteit bij de bron bepalen is dat wel. Zuig je bijvoorbeeld een tank te hard af zonder goede luchttoevoer, dan trek je geforceerd lucht uit de tank die anders niet zou ontsnappen. Vaak volstaat het om de overdruk op te heffen en een beperkte ventilatievoud te creëren. Met tientallen jaren ervaring in de luchttechniek maakt ons team juist op dit punt het verschil.

Centraal of decentraal: waarom kleiner vaak slimmer is

De traditionele aanpak is centrale afzuiging: alle geurbronnen worden via één leidingsysteem gekoppeld aan één groot centraal filter. Dat lijkt efficiënt, maar heeft duidelijke nadelen:

• Elke geurbron heeft eigen karakteristieken, terwijl een centraal filter op één gemengde luchtstroom wordt ontworpen.
• Een uitgebreid leidingsysteem moet zorgvuldig worden ingeregeld. Lucht kiest altijd de weg van de minste weerstand: draai je aan de ene klep, dan verandert er iets bij de andere.
• De investering in leidingwerk is hoog.
• Bij een storing aan de ventilator of het filter ligt de complete geurbestrijding stil.

Bij een decentrale aanpak plaatsen we kleinere, stand-alone geurfilterinstallaties bij één of enkele geurbronnen. Dat betekent kortere leidingen, een lagere en snellere investering en minder kwetsbaarheid: valt één unit uit, dan blijven de andere werken. Bovendien kun je gefaseerd te werk gaan.

Voorbeeld: stap voor stap binnen de norm

In de voedingsmiddelenindustrie hebben we bij meerdere bedrijfswaterzuiveringen een decentrale aanpak toegepast. Eerst pakken we de bronnen aan die de meeste overlast veroorzaken, passend binnen de investeringsruimte van dat moment. Daarna wordt de installatie verder verfijnd, bron voor bron, totdat de totale emissie binnen de vergunde grens valt. Zo zie je direct resultaat in de omgeving, zonder dat er in één keer een groot centraal systeem gebouwd hoeft te worden.

Voor grotere luchtstromen leveren we filterinstallaties tot 50.000 m³/h per unit, zoals onze DBS meertraps deep bed scrubber. Meerdere units kunnen naast elkaar worden geplaatst, waardoor debieten tot circa 100.000 m³/h haalbaar zijn.

Wet- en regelgeving rond geurhinder

Welke eisen gelden, hangt af van de omgevingsvergunning, de locatie en het proces van het bedrijf. Buiten speelt de Omgevingswet, met de omgevingsdienst als toezichthouder. Binnen de fabriek geldt daarnaast de Arbowet voor de blootstelling van medewerkers. Met een gedegen onderbouwing van de gekozen oplossing, en waar nodig metingen voor en na het filter, kun je richting de omgevingsdienst aantonen dat de geuremissie onder controle is.

Conclusie: geurbestrijding als investering in je bedrijfsvoering

Geurbestrijding in de industrie begint bij het begrijpen van je geurbronnen en eindigt bij een installatie die past bij je proces, je budget en je omgeving. Een decentrale opzet met gerichte geurfilters per bron is vaak sneller, goedkoper en betrouwbaarder dan één centraal systeem. Wil je weten welke aanpak bij jouw productielocatie past? Bekijk onze oplossingen voor de industrie en geurbestrijding, of plan direct een vrijblijvend adviesgesprek met een van onze specialisten.